Αρχείο

Archive for 10/10/2010

Πλαίσιο της Ημέρας Παιδείας

ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ               Πάτρα, 07–10–2010
Α΄ ΕΛΜΕ ΑΧΑΪΑΣ
ΜΑΝΙΑΚΙΟΥ 6 & ΚΟΡΙΝΘΟΥ, ΠΑΤΡΑ
ΤΗΛ. / FAX : 2610 – 278776
https://aelmeahaias.wordpress.com
aelmeahaias@yahoo.gr

 

Η θεωρητική βάση της εκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης είναι παγκοσμιοποιημένη και σχεδόν υποταγμένη, παρά τις επικοινωνιακές προφυλάξεις: «Η παροχή εκπαιδευτικών υπηρεσιών σε όλο τον πληθυσμό δεν είναι δυνατόν να συντηρηθεί οικονομικά. Η οικονομική βιωσιμότητα απαιτεί από τις κυβερνήσεις να μετατρέψουν τις δημόσιες υπηρεσίες από δωρεάν σε υπηρεσίες επί πληρωμή» ( Παγκόσμια Τράπεζα, 1991).

 

Πλαίσιο της Ημέρας Παιδείας που συνδιοργάνωσαν η Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας και ο Σύλλογος Δασκάλων και νηπιαγωγών Πάτρας

Οι συγκεκριμένες πρακτικές για την περικοπή δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση που εφαρμόζει η κυβέρνηση: «Όταν μειώνουμε τις δαπάνες, πρέπει να προσέχουμε να μην μειώσουμε και την ποσότητα της παρεχόμενης υπηρεσίας – έστω και αν η ποιότητα πέσει. Π.χ. μπορούμε να μειώσουμε τις πιστώσεις για τα σχολεία ή τα πανεπιστήμια. Θα ήταν όμως επικίνδυνο να μειώσουμε τον αριθμό των μαθητών και των φοιτητών. Οι οικογένειες θα αντιδράσουν βίαια, αν τους στερήσουμε το δικαίωμα να γράψουν το παιδί τους στο σχολείο. Δεν θα αντιδράσουν όμως σε μία σταδιακή επιδείνωση του επιπέδου της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Σιγά σιγά το σχολείο μπορεί να ζητήσει από τους γονείς να χρηματοδοτήσουν οι ίδιοι μία σχολική δραστηριότητα ή και να την καταργήσει. Αυτό δεν πρέπει να γίνει όμως συγχρόνως και στο διπλανό σχολείο, αν θέλουμε να αποφύγουμε τη γενικευμένη δυσαρέσκεια του πληθυσμού». (ΟΟΣΑ: «Πώς να υποβαθμίσετε την εκπαίδευση»,  Christian Morrisson, Publication Date 01 Oct 1996, http://www.oecd-ilibrary.org ).

 

Αγαπητοί μαθητές, φίλοι γονείς, συνάδελφοι εργαζόμενοι,

 

Α) Φέτος µειώθηκαν κατά 50% οι διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών τη στιγμή που «υποχρεώθηκαν» να φύγουν στη σύνταξη περισσότεροι εκπαιδευτικοί κατά 300% σε σχέση με πέρυσι. Θα πρέπει να μας βάλει στις πρώτες σκέψεις το ερώτημα γιατί δεν συμπληρώνονται τα οργανικά κενά, που είναι στις  κύριες ειδικότητες κοντά στον αριθμό αυτών που έφυγαν στη σύνταξη. Αλλά και οι πρώτες προσλήψεις αναπληρωτών, που ανακοινώθηκαν πριν λίγες μέρες, δεν επαρκούν για να καλύψουν ούτε τα οργανικά, ούτε φυσικά, τα λειτουργικά κενά. Στο νομό Αχαΐας στη β/βάθμια εκπ/ση τα επίσημα κενά που βγήκαν από τη διοίκηση, είναι πάνω από 200, ενώ τα πραγματικά θα είναι αυξημένα αρκετά.

Άραγε, γιατί η υπουργός δείχνει μια σιγουριά για την λειτουργία των σχολείων; Θεωρούμε ότι είναι «υποχρεωμένη» να ενεργεί έτσι, για να μας καθησυχάσει όλους (επικοινωνιακή και όχι πραγματική πολιτική), βασιζόμενη στο γεγονός ότι σε κάποια σχολεία δεν υπάρχει μεγάλο πρόβλημα εκπαιδευτικών, αλλά αποκρύπτοντας την ύπαρξη όλων των άλλων προβλημάτων που η εκπαίδευση αλλά και κάθε σχολική μονάδα αντιμετωπίζει. Έτσι,

 

  • Επιτρέπουν (όχι μόνο, αλλά και) τις παράτυπες και πολλές φορές τις παράνομες μετεγγραφές, οπότε κάποια σχολεία δημιουργούν αριθμό τμημάτων που φαίνεται να λειτουργούν «καλά». Μερικά μικρά δημιουργούν έτσι τον μαγικό αριθμό των εννέα τμημάτων ή π. χ. τα κεντρικά λύκεια  έχουν αριθμό μαθητών που αγγίζει τους 30, αφού το κτηριακό και η χωροταξία πάνω από μια δεκαετία βρίσκονται σε χειμέρια νάρκη. Στις αρχές του Οκτώβρη έχουμε περίπου 100 τμήματα με μαθητές μεταξύ 26 και 30.
  • Υποβαθμίζουν και φέτος άλλες βοηθητικές δομές (ΓΡΑΣΕΠ. Περιβ. Κέντρα, ΠΛΗΝΕΤ, παράλληλη διδασκαλία στη πρωτοβάθμια, κλπ), διαλύουν τις δομές της αντισταθμιστικής εκπαίδευσης και με τη «βούλα» (ΠΔΣ στα Λύκεια, ενισχυτική στα Γυμνάσια, κλπ) ή δεν αναπτύσσουν εκείνες τις δομές που  θα οδηγηθούν όλοι οι μαθητές (και όχι μόνο οι «άριστοι») στην ενιαία γνώση. Αντίθετα εξουθενώνουν μέσω των αναλυτικών προγραμμάτων τους μικρούς μαθητές στα δημοτικά, πρώτα βάζοντας αναντίστοιχα μαθηματικά με τη ηλικία – συχνά με αμφιλεγόμενες διδακτικές – και από φέτος προετοιμάζεται η παράλληλη γνώση της αγγλικής με την ελληνική από την 1η Δημοτικού με βεβαρημένο μάλιστα πρόγραμμα στα 800 «Ολοήμερα». Αντί να αυξήσουν τη στέρεα γνώση δημιουργούν τις συνθήκες για την μαθητική διαρροή και το λειτουργικό αναλφαβητισμό. Αυτόν που, ετοιμάζοντας το «Νέο Σχολείο» ενάντια στους πολλούς μαθητές, θα «αξιολογήσουν» κατόπιν με τις περιφερειακές απρόσωπες εξετάσεις από την Α΄ Λυκείου, για να ρίξουν την ευθύνη στους μαθητές, τους γονείς τους και τους εκπαιδευτικούς. Στην κατεύθυνση αυτή βρίσκεται και το μέρος των σχεδιασμών που διέρρευσε το Υπουργείο στα ΜΜΕ όσον αφορά το Λύκειο. Ήδη οι αντιδράσεις από όλους τους επιστημονικούς χώρους έχουν γίνει εμφανείς. Φαίνεται η κατεύθυνση να αποδομηθεί η όποια ενιαία γνώση υπήρχε στο Λύκειο, αντί να ενισχυθεί. Θα μετατραπεί όλο το λύκειο μαζί με το 1ο έτος στα ΑΕΙ σε ένα μακροχρόνιο νόθο και εξετασιοκεντρικό «προπαρασκευαστικό» σχολείο με ολίγο αναγκαίο επικοινωνιακό περιτύλιγμα;
  • Ετοιμάζουν όχι μόνο την εθελοντική διάθεση των ειδικοτήτων μας που αντιστοιχούν και στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση (ξένων γλωσσών, αισθητικής και φυσικής αγωγής), αλλά και την βίαιη, χωρίς να εφαρμόζουν κανένα παιδαγωγικό κριτήριο για την πολιτική αυτή. Οι υπάρχουσες αντιδράσεις, όπως στην περιοχή μας, ευτυχώς τους καθυστερούν. Ταυτόχρονα ετοιμάζουν βίαιες αποσπάσεις ή μετατάξεις εκπαιδευτικών στα ΙΕΚ από την ΤΕ, ενώ η Κατάρτιση στην ουσία υποβαθμίζεται πηγαίνοντας στον δήμιο «Καλλικράτη» και μετατρέπεται ο ΟΕΕΚ σε μια νύχτα σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού Δικαίου, με απρόβλεπτες συνέπειες τόσο για τη λειτουργία του όσο και για τις εργασιακές σχέσεις όσων θα υπηρετούν εκεί.
  • Περιέκοψαν εκατοντάδες αποσπάσεις από τα ελληνόγλωσσα σχολεία του εξωτερικού, κατάργησαν πάνω από το 95% της ενισχυτικής διδασκαλίας, των τμημάτων υποδοχής και της ΠΔΣ, περιέκοψαν τις εκπαιδευτικές άδειες και τις αποσπάσεις στα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας. Κριτήριο κυβέρνησης και υπουργείου η με κάθε τρόπο και χωρίς έλεγχο των συνεπειών στη δημόσια εκπαίδευση εξοικονόμηση χρημάτων, για να πληρώνονται οι διεθνείς τοκογλύφοι.
  • Αντίθετα, δεν  μπορούν/ δεν θέλουν να μηδενίσουν τις αποσπάσεις στη διοίκηση, το Υπουργείο και άλλες υπηρεσίες. Οι αποσπάσεις αυτές συνεχίζονται (παρά τη μείωσή τους «εξ ανάγκης») όχι μόνο λόγω των πελατειακών σχέσεων που ανθούν, αλλά και γιατί οι εκπαιδευτικοί κυριολεκτικά «ξελασπώνουν» υπηρεσίες και νομικά πρόσωπα.
  • Θέλουν να διαλύσουν τις εργασιακές σχέσεις και στο χώρο της εκπαίδευσης, καταργώντας την οργανική θέση (ήδη οι μισοί δεν έχουμε), τη μόνιμη  πρόσληψη και την πλήρη εργασία. Έτσι μαζί με τους αναπληρωτές που προσλαμβάνονται σε οργανικά κενά, τους ωρομίσθιους που «βουλώνουν τρύπες» χωρίς σχεδόν πληρωμή, εισάχθηκαν και οι «ωρομίσθιοι πολυτελείας», δηλαδή «οι αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου». Και όλα αυτά όταν παράλληλα οδηγούν τους μισθούς σε επίπεδα απλής επιβίωσης. Στο δε σχετικά κοντινό μέλλον – και όσο φοράμε το «καπέλο» του ΔΝΤ (σχεδιάζεται και Μνημόνιο 2 μέχρι το 2017) και του τοκογλυφικού χρέους – σχεδιάζονται ελάχιστες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, βίαιες μετατάξεις, ακόμη και απολύσεις μέσω των αναδιαρθρώσεων εμπορευματοποίησης και μερικής ιδιωτικοποίησης της βασικής  εκπαίδευσης (μεταφορά στους νέους δήμους, περιφερειακές εξετάσεις, δημιουργία ανάγκης χορηγών στα σχολεία,  πιέσεις για συμμετοχή στα έξοδα του σχολείου των γονιών αφού η κρατική επιχορήγηση είναι ελλιπής κλπ). Αργότερα, κατά τη μεταφορά των σχολικών μονάδων στους νέους δήμους, μεγάλες αυξήσεις στους δημοτικούς φόρους για την επιβίωσή τους, αν δεν καταργηθούν ή συγχωνευτούν με τη μέθοδο της .. Δανίας (κλείσιμο όλων με μαθητές κάτω των 200).

 

Β) Η κυβέρνηση ανακοίνωσε και ήδη έπραξε την μείωση της χρηματοδότησης των λειτουργικών εξόδων των σχολείων κοντά στο 60% (θέρμανση, καθαρίστριες, αναλώσιμα, επισκευές, κλπ). Στην Πάτρα ήδη τα σχολεία πήραν πολύ μειωμένη τέτοια επιχορήγηση. Πώς θα είναι επομένως ο χειμώνας που έρχεται;

Παράλληλα και στην περιοχή μας το κτιριακό πρόβλημα γίνεται εκρηκτικό και η επίλυσή του καρκινοβατεί. Εάν εξαιρέσουμε ελάχιστα σχολεία που μπήκαν στο ΕΣΠΑ, τόσο τα σεισμόπληκτα συνεχίζουν στις μικρές και αντιπαιδαγωγικές προκατασκευασμένες αίθουσες (π.χ. 3ο Γυμνάσιο, 10ο Λύκειο, Γυμν. & Λύκειο Ερυμάνθειας, Γυμνάσιο Λουσικών), αλλά και τα «στοιβαγμένα» ακόμα υποφέρουν (π.χ. 11ο Γυμν-12ο Λύκειο, 1ο Γυμν. – Λύκ. Παραλίας, 2ο Γυμν. – ΕΠΑΛ Παραλίας, Γυμν. – Λύκειο Μεσσάτιδας, 13ο Λύκειο, 2ο Λύκειο).

 

Γ)  Η δημόσια εκπαίδευση – και ειδικά η βασική πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια – βρίσκεται στο στόχαστρο όλων των αναδιαρθρώσεων που εντείνονται  με αφορμή την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, την ευρωπαϊκή με επίκεντρο το ευρώ και την εσωτερική ελλαδική με επίκεντρο τη «δημοσιονομική» γύρω από το χρέος, το έλλειμμα και τη στήριξη των τραπεζών και των «επενδυτών»-τοκογλύφων. Βασικοί πυλώνες των αναδιαρθρώσεων αυτών είναι:

  • Η σταδιακή μεταφορά (πού…;;) της μη τυπικής εκπαίδευσης (ό,τι ονομαστεί κατάρτιση, σχολεία 2ης ευκαιρίας, βρεφονηπιακοί σταθμοί, κλπ), της τεχνικής εκπαίδευσης, μέρους της μη βασικής εκπαίδευσης των σχολείων (τοπικά και ευρωπαϊκά προγράμματα, επιλεγόμενα μαθήματα, ολοήμερη απογευματινή εκπαίδευση).
  • Η θεσμική «αξιολόγηση» και «κατάταξη» των σχολικών μονάδων με στόχο τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων.
  • Σχεδιάζονται εξετάσεις «πανελλαδικού τύπου» μετά το γυμνάσιο, με πολύ πιθανή τη χρήση τράπεζαν θεμάτων, ανεξάρτητα αν τυπικά θα είναι «ενδοσχολικές», περιφερειακές ή πανελλαδικές.  Στόχος τους είναι να απεκδυθεί τις ευθύνες της η (εκάστοτε) κεντρική κυβέρνηση και να μεταφερθεί η ευθύνη πιθανής αποτυχίας μεηάλου μέρους των μαθητών (ειδικά των λαϊκών στρωμάτων) κατά σειρά στους μαθητές (αλλαγή σχολικών στόχων). Κατόπιν να μεταφερθεί η δήθεν πρωτογενής αιτία στους εκπαιδευτικούς (θεσμική «αξιολόγηση» και επομένως μείωση του μισθού, μετατάξεις, απολύσεις). Κατόπιν η βελτίωση να οδηγηθεί και στους γονείς (ανάπτυξη «ελεύθερων» μετεγγραφών, κορύφωση φροντιστηρίων, εισφορά στα λειτουργικά και λοιπά έξοδα των σχολείων κλπ), δικαιολόγηση της αφαίμαξης των δημοτών και μέσω Καλλικράτη. Και όλα αυτά όταν  η δύσκολη ύλη (π.χ. μαθηματικά) κατεβαίνει στα δημοτικά όλο και περισσότερο στις μικρές τάξεις χωρίς να αντιστοιχεί στην ηλικία των μαθητών, η ξένη γλώσσα μπαίνει σφήνα στην ελληνική από την Α’ Δημοτικού, η αντισταθμιστική εκπαίδευση (ενισχυτική κλπ) «πάει περίπατο».
  • Η σχεδιαζόμενη μείωση και τελικά η κατάργηση της οργανικής θέσης ή του διορισμού μιας ειδικότητας με αποτέλεσμα την σχεδόν πλήρη απαξίωση του εκπαιδευτικού.
  • Η ψήφιση νέου μισθολογίου – φτωχολόγιου, δηλαδή απλής επιβίωσης για το μόνιμο προσωπικό, χωρίς κλαδικές συμβάσεις και σχετικού επιδόματος που θα συναρτάται με δήθεν δείκτες –«παραγωγικότητας».

Και οι ευθύνες για το χρέος και την υπόλοιπη κρίση;

 

Ευθύνη, για μας, έχουν όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις. Αυτή όμως που ξεθεμελιώνει το λαό και τη χώρα είναι η τωρινή κυβέρνηση του Γ. Α. Παπανδρέου.

Επειδή οι λύσεις είναι πάντα πολιτικές, ελάχιστοι απ’ αυτούς που γνωρίζουν, δέχονται τις λογικές του «μονόδρομου» και της «καμένης γης». Σε κάθε πρόβλημα πάντα υπάρχουν εναλλακτικές πολιτικές, ακόμα και οι διαχειριστικές, πόσο μάλλον οι πιο επαναστατικές.

Η ιδιότυπη κατοχή της χώρας «δια χειρών ΠΑΣΟΚ» δείχνει την κοινή πολιτική απόφαση ΕΕ-Κυβέρνησης-ΔΝΤ για βίαιες πολιτικές αναδιαρθρώσεις τόσο ενάντια στα δημόσια αγαθά, όσο και τα συλλογικά δικαιώματα. Είναι «λογικό» ότι το κύριο μέλημα μίας κυβέρνησης (είτε αντιπροσωπευτικού-δημοκρατικού είτε αυταρχικού τύπου) που θέλει να πλήξει οικονομικά τις κατώτερες και μεσαίες τάξεις είναι να επιλέξει τα μέτρα εκείνα που πλήττουν περισσότερο, με το μικρότερο δυνατό πολιτικό κόστος. Έτσι:

  • · Αποφάσισαν «να κοινωνικοποιήσουν τις ζημιές και να ιδιωτικοποιήσουν τα κέρδη».
  • Η χώρα από το Μάιο και μετά τελεί υπό μία μετα-νεοτερική εκδοχή οικονομική ξένης κατοχής, που είναι η περιβόητη «τρόικα» και ο «μηχανισμός στήριξης της ελληνικής οικονομίας», που για εμάς δεν είναι μηχανισμός στήριξης της Ελληνικής οικονομίας, είναι μηχανισμός στήριξης των ξένων δανειστών, ένας τοκογλυφικός μηχανισμός που αποδεικνύεται και αναποτελεσματικός, αφού δεν αγγίζει τις βασικές «πηγές» των προβλημάτων της χώρας μας (ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών, ανταγωνιστικότητα, ανάπτυξη κλπ).
  • Έχουμε μία συγκεκριμένη διεθνή «τρόικα», η οποία διαμορφώνει και ελέγχει την πολιτική και η κυβέρνηση δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα αν η τρόικα δεν συμφωνήσει, όπως φαίνεται και από την πρόβλεψη στο Μνημόνιο: «Αν επιθυμεί η Ελλάδα να κάνει κάτι που δεν προβλέπεται στο Μνημόνιο, αυτό γίνεται υπό τον όρο συμφωνίας της «τρόικας». Επομένως, είμαστε σε μία διαδικασία αναγκαστικής διαχείρισης και μιας ιδιότυπης κατοχής. Δεν ξέρουμε αν η «εταιρεία»  των ΔΝΤ-ΕΚΤ-ΕΕ-Κυβέρνησης θα προχωρήσει ή θα διαλυθεί και αν τα περιουσιακά  στοιχεία της χώρας θα εκποιηθούν. Αλλά, επειδή δεν μπορείς να εκποιήσεις έναν ολόκληρο λαό και όλα τα δικαιώματα που έχει, πιστεύουμε ότι αυτά τα πειράματα και οι προσπάθειες που γίνονται, δεν πρόκειται να περάσουν και το αποδεικνύει σήμερα η παρουσία όλων μας, γιατί πραγματικά πιστεύουμε ότι μπορούμε να πάμε σε μία διαφορετική κατεύθυνση.

 

«Μπορούσαμε και μπορούμε να κάνουμε αλλιώς»;

Βεβαίως και μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς, βεβαίως και θα μπορούσαμε να είχαμε διαφορετική πολιτική. Δεν μιλάμε μόνο για μια εύλογη αναδιαπραγμάτευση του χρέους αποφεύγοντας ταυτόχρονα την «ελεγχόμενη πτώχευση», αλλά και για το γεγονός ότι η κυβέρνηση μπορούσε τα χρήματα αυτά, αντί να προβεί σε περικοπές μισθών σε μισθωτούς και συνταξιούχους, δηλαδή της πιο αδύνατης πλευράς του ελληνικού λαού, να τα πάρει από άλλες κατηγορίες κερδοφόρων επιχειρήσεων πάνω από ορισμένο επίπεδο κέρδους, για να μη θίξει τη φερεγγυότητα του επιχειρηματικού κόσμου.

Υπήρχαν και υπάρχουν και άλλες δυνατότητες: Μπορούσε αμέσως – δεν το έκανε δυστυχώς – να εισπράξει τη φοροδιαφυγή, η οποία από μόνη της κάλυπτε το πρόβλημα. Τίποτα δεν έχει κάνει μέχρι σήμερα πάνω σε αυτό τον τομέα, όπως δεν έκανε τίποτα στον τομέα της διαφθοράς και στις σπατάλες του δημοσίου που αφορούν για παράδειγμα στον τομέα των δημοσίων έργων και των εξοπλισμών. Μπορούσε να διαπραγματευτεί το τοκογλυφικό χρέος ή ακόμα και να το αρνηθεί, αφού η κυβέρνηση ονομαζόταν «σοσιαλιστική» και «λεφτά υπήρχαν».

Μπορούσε να ιδρύσει κρατικό τραπεζικό πυλώνα, για να υποστηρίξει τις οικονομικές πολιτικές της, αν βρει το πολιτικό θάρρος να αντιταχθεί στην τρόικα που το απαγόρευσε! Δεν έχει η κυβέρνηση της ιδιότυπης κατοχής της χώρας από τη ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ ούτε την πολιτική βούληση να φορολογήσει τις τράπεζες κατά το παράδειγμα του Ούγγρου πρωθυπουργού που επέβαλε φόρο στις τραπεζικές συναλλαγές παρά τις αρχικές αντιδράσεις του ΔΝΤ και των «τοκογλύφων», πράγμα που κρύβουν τα εγχώρια Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Μπορούσε να καταφύγει στην «εισφορά» ποσοστού επί των ιδιωτικών μη υποθηκευμένων περιουσιακών στοιχείων των πλουσίων ή σε εφ άπαξ «εισφορά» επί των χρηματικών καταθέσεων των Ελλήνων π.χ. πάνω από 200.000 Ε, να εκδώσει εθνικά ομόλογα στη θέση αυτών που κάθε φορά λήγουν κάνοντας ρήξη στη στήριξη του Ευρώ, να εκμεταλλευτεί την τεράστια δημόσια περιουσία πριν λεηλατηθεί από το ΔΝΤ, να απαιτήσει εξόφληση των αποζημιώσεων που οφείλει η Γερμανία στη χώρα κλπ. κλπ. Αντίθετα αποφάσισε να κάνει στάση πληρωμών στα δημόσια αγαθά της χώρας (παιδεία, υγεία, ενέργεια, μεταφορές, κλπ), την αναδιανεμητική ασφάλιση-σύνταξη, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τη σταθερή εργασία, τους μισθούς και στο τέλος να ενοικιάσει μνημεία, νησιά, «και πάει λέγοντας»…

 

Αγαπητοί μαθητές, φίλοι γονείς, συνάδελφοι εργαζόμενοι,

 

Θεωρούμε αναγκαία τη δημόσια δωρεάν παιδεία και υγεία, την κοινωνική ασφάλιση, τον αξιοπρεπή μισθό. Ξέρουμε ότι φαίνεται πως ζητάμε πολλά. Σκεφτείτε όμως ότι αν δε διαμαρτυρηθούμε μαζί, δεν απαιτήσουμε μαζί, αν δεν ενεργοποιηθούν οι Σύλλογοι Γονέων, οι Ενώσεις, οι Ομοσπονδίες και η Συνομοσπονδία Γονέων…, αν δεν συνεργαστούν τα συνδικάτα (πολλά πρωτοβάθμια το κάνουν ήδη, όπως και στην περιοχή μας), αν δεν στηριχτούμε από το μαθητικό κίνημα,  τότε είμαστε όλοι καταδικασμένοι στη διαρκή λιτότητα της τρόικας και στην όλο και μεγαλύτερη υποβάθμιση της Παιδείας, της Υγείας, της Εργασίας, της Ασφάλισης, του Πολιτισμού, με λίγες λέξεις: του Κοινωνικού Κράτους και της πλήρους Δημοκρατίας.

Σε κάθε περίπτωση, εκτός από τους μεγάλους αγώνες που είναι αναγκαίοι, προκρίνουμε κάθε ανοικτή επιτροπή εκπαιδευτικών, γονέων, κλπ ανά σχολικό συγκρότημα ή μεμονωμένο σχολείο σε επίπεδο γειτονιάς,  με κύριους άξονες:

– Χρηματοδότηση των σχολείων μόνο από το δημόσιο χωρίς επί πλέον φορολόγηση των δήμων ή απεύθυνση (πάλι) στους γονείς ή χορηγούς.

– Ανάπτυξη της ενιαίας γνώσης, συμβατής με την ηλικία, για όλα τα παιδιά και όχι στείρες δεξιότητες και πληροφορίες. Δεν δεχόμαστε την θεσμοποίηση της τριχοτόμηση παιδείας σε τυπική, άτυπη και κατάρτιση.

– Εναντίωση στην υπαγωγή των σχολείων στους νέους δήμους, τους χορηγούς μέσω της κατάτμησης της.

Ο «Καλλικράτης» είναι μέρος του σχεδίου μέσα στο οποίο είναι τα μνημόνια, η τρόικα, τράπεζες, οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι κάθε λογής τοκογλύφοι.

Πάτρα,  Οκτώβρης 2010

ΤΟ ΔΣ

Προβλήματα της εκπαίδευσης στην περιοχή μας

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Της Α’ ΕΛΜΕ ΑΧΑΪΑΣ

Προς τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας

Προβλήματα της εκπαίδευσης στην περιοχή μας

Πάτρα, 6-10-2010

κ. Γενικέ,

 

Τον τελευταίο χρόνο οι εργαζόμενοι της χώρας μας βιώνουμε την πιο βάρβαρη επίθεση σε βάρος του εισοδήματος, των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, των εργασιακών σχέσεων, των συλλογικών και κοινωνικών δικαιωμάτων μας. Η Κυβέρνηση σε συνεργασία με το ΔΝΤ και την Ε.Ε., με πρόσχημα την οικονομική κρίση για την οποία δεν έχουν καμιά ευθύνη οι εργαζόμενοι και με οδηγό το βάρβαρο μνημόνιο καταργεί ιστορικές κατακτήσεις των εργαζομένων και της κοινωνίας. Την ίδια στιγμή ικανοποιεί τα αιτήματα των εργοδοτών και των τραπεζιτών, αυτών δηλαδή που αύξησαν τα υπερκέρδη τους και ευθύνονται για την κρίση και δίνει νέα προνόμια στις τράπεζες και τις επιχειρήσεις και αφήνει ανέγγιχτους τους τοκογλύφους που ασελγούν πάνω στη χώρα μας και το λαό.

Θα θέλαμε, λοιπόν, καταρχήν να εκφράσουμε τη ριζική μας αντίθεση στην ακολουθούμενη πολιτική που προωθείται στο πλαίσιο του Μνημονίου, διότι με αυτή υπονομεύεται το μέλλον της Παιδείας που είναι δικαίωμα όλων και όχι προνόμιο των λίγων και υποβαθμίζεται ο ρόλος των εκπαιδευτικών ως λειτουργών της παιδείας αλλά και ως εργαζομένων (οικονομικά, ασφαλιστικά, επιστημονικά).

Δηλώνουμε δε ότι θα υπερασπιστούμε με κάθε τρόπο το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης για όλα τα παιδιά. Θα υπερασπιστούμε επίσης μαζί με όλους τους εργαζόμενους, τα εργασιακά μας δικαιώματα, τους μισθούς και τις συντάξεις μας απέναντι στη νεοφιλελεύθερη πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση με την συνδρομή της τρόικας.

 

1o:   ΤΑ ΚΤΙΡΙΑΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΜΑΣ

Κύριε Γενικέ,

σας ενημερώνουμε πως τα σημαντικότερα κτιριακά προβλήματα της περιοχής μας είναι τα ακόλουθα:

α) Σχολεία που χρήζουν νέων κτιρίων ή δομικής ενίσχυσης μετά το σεισμό της 8ης Ιουνίου 2008:

– 3ο Γυμνάσιο Πάτρας (Χρειάζεται κατασκευή νέου κτιρίου. Εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ, έγκριση χρηματοδότησης, στάδιο προμελέτης. Τώρα σε προκατασκευασμένα κτίρια και υπόγεια 7ου Γυμν.).

– 10 Λύκειο Πάτρας (Σκέψη να ενταχθεί στο ΕΣΠΑ για να γίνει νέο κτίριο καθώς κρίθηκε ασύμφορη η επισκευή. Τώρα σε προκατασκευασμένα)

– Γυμνάσιο Λουσικών ( Χρειάζεται νέο κτίριο. Χρηματοδότηση από πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων ΟΣΚ. Τώρα σε προκατασκευασμένο)

– Γυμνάσιο και Λύκειο Ερυμάνθειας (Χρειάζεται νέο κτίριο. Χρηματοδότηση από πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων ΟΣΚ. Τώρα σε προκατασκευασμένα)

– Γυμνάσιο Λάππα ( Χρήζει δομικής ενίσχυσης και οι εργασίες σταμάτησαν, γιατί δεν πληρώθηκε ο εργολάβος. Τώρα σε προκατασκευασμένα).

β) Συστεγαζόμενα σχολεία με πρόβλημα χώρων:

– 12ο Λύκειο και 11ο Γυμνάσιο (Δεν υπάρχει οικόπεδο)

Λύκειο Παραλίας και 1ο Γυμνάσιο Παραλίας (Δεν υπάρχει οικόπεδο)

-Λύκειο και Γυμνάσιο Δεμενίκων (Εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ, έγκριση χρηματοδότησης, στάδιο προμελέτης).

γ) Ανάγκη κατασκευής νέων κτιρίων

-ΤΕΕ Ειδικής Αγωγής

ΕΕΕΕΚ Πάτρας ( ένταξη στο ΕΣΠΑ, ρυμοτομικός έλεγχος μέσα στο Νοέμβρη)

Μουσικό Γυμνάσιο και Λύκειο Πάτρας

– Γυμνάσιο Κ. Αχαΐας (Χρειάζεται κατασκευή νέου κτιρίου. Εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ, έγκριση χρηματοδότησης, στάδιο προμελέτης).

δ) Δημιουργία νέου σχολείου

23ο Γυμνάσιο Πάτρας (Εγλυκάδα).

ε) Προκατασκευασμένες αίθουσες διδασκαλίας υπάρχουν και σε άλλα σχολεία της περιοχής (π.χ. 2ο ΓΕΛ), αλλά και πολλές τάξεις λειτουργούν σε ακατάλληλες αίθουσες (π.χ. ημιυπόγεια, χώροι αποθηκών).

 

2ο : ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΕΞΟΔΑ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

Το ΔΣ της Α’ ΕΛΜΕ Αχαΐας διαμαρτύρεται για την υποχρηματοδότηση των Σχολικών Επιτροπών, αφού το ποσό της χρηματοδότησης μειώθηκε κατά περίπου 60% (!), με αποτέλεσμα τα σχολεία να αντιμετωπίζουν άμεσο κίνδυνο να αντεπεξέλθουν στις τρέχουσες αυξημένες λειτουργικές δαπάνες τους.

Το ΔΣ επισημαίνει πως πάγιες αρχές  του είναι ότι:

1. πρέπει να υπάρχει διαφάνεια τόσο στην κατανομή του ποσού της χρηματοδότησης στις Σχολικές Επιτροπές από τη Δημοτική Επιτροπή Παιδείας, όσο και στη διαχείριση του ποσού αυτού από τις Σχολικές Επιτροπές.

2. πρέπει να υπάρχουν σταθερά κριτήρια στη διανομή των χρημάτων στις Σχολικές Επιτροπές, γιατί παρατηρήθηκε το φαινόμενο, επειδή η κυβέρνηση έδωσε ελάχιστα χρήματα στις Δημοτικές Επιτροπές Παιδείας, κάποια σχολεία να «τιμωρούνται» με μικρή χρηματοδότηση, επειδή έχουν χρήματα στα ταμείο τους, ενώ άλλα να παίρνουν περισσότερα, επειδή εφαρμόζουν μια πιο χαλαρή οικονομική πολιτική και βρέθηκαν με λίγα χρήματα.

2.  δεν πρέπει να υπάρξει συγκεντρωτισμός στη διαχείριση του ποσού αυτού, για παράδειγμα με πιθανή συγκέντρωση των Σχολικών Επιτροπών σε επίπεδο διευρυμένων Δήμων, γιατί κάτι τέτοιο θα καταργήσει τη λειτουργία των Σχολικών Επιτροπών ως οργάνων λαϊκής συμμετοχής και θα δημιουργήσει πιθανότητες «εξυπηρετήσεων» σε κάποια σχολεία σε βάρος άλλων.

3.  η κυβέρνηση οφείλει με βάση τις κείμενες νομοθετικές διατάξεις να χρηματοδοτεί πλήρως τη λειτουργία των σχολικών μονάδων. Με βάση αυτήν την αρχή οποιαδήποτε υποχρηματοδότηση, που μπορεί να οδηγήσει σε ανάμειξη χορηγών ή/και στην ανάγκη να συμμετέχουν οι γονείς στα έξοδα του σχολείου, θα μας βρει αντίθετους.

 

3ο:  ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ

Η απαξίωση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης προκύπτει από:

α) Το χρονίζον και άλυτο μέχρι τώρα πρόβλημα της περιοχής μας, αυτό της μη λειτουργίας του Νοσοκομείου του Αγ. Ανδρέα, που δημιουργεί συνθήκες ασφυξίας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου και δίνει ευκαιρίες …ανάπτυξης σε ιδιωτικές κλινικές.

β) Επιπλέον, με απόφαση της κυβέρνησης έχει διακοπεί η δωρεάν χορήγηση περίπου 250 φαρμάκων και σκευασμάτων ευρείας χρήσης, μεταξύ των οποίων και φάρμακα χρόνιας χορήγησης καρδιοπαθών, αναλγητικά κλπ. Ενώ, ήδη ο ΟΠΑΔ είναι καταχρεωμένος, γιατί το δημόσιο δεν καλύπτει τις δαπάνες που αναγνωρίζει, ενώ ήδη πλήθος εξετάσεων δεν αναγνωρίζονται από τον ΟΠΑΔ αλλά χρεώνονται στους ασφαλισμένους, (π.χ. με το ΦΕΚ 128, άρθρο 24 (03/08/2010) τίθενται εκτός τιμολόγησης από ΟΠΑΔ και ΟΠΑΔ/ ΤΥΔΚΥ παρά πολλές εξετάσεις που αφορούν την Πυρηνική Ιατρική και άλλες ειδικότητες της Ιατρικής), ενώ ήδη οι μισθοί μας έχουν περικοπεί και οι φόροι αυξηθεί, η κυβέρνηση επιλέγει να επιβαρύνει μισθωτούς και συνταξιούχους με ένα επιπλέον κόστος.

γ) Τέλος, είναι γνωστό ότι ο Σύλλογος των Φαρμακοποιών στην περιοχή μας έχει ήδη διακόψει τις συμβάσεις με άλλα Ταμεία ασφαλισμένων, γιατί τα Ταμεία αυτά δεν εξοφλούσαν τα χρέη τους προς τους φαρμακοποιούς και δεν θα διστάσει να κάνει το ίδιο και με τον ΟΠΑΔ, αν το Δημόσιο δεν πληρώνει έγκαιρα τα χρέη του από την παροχή των φαρμάκων στους ασφαλισμένους του.

 

 

4ο:  ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΑ

Α) ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

Μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έχουν πληρωθεί:

• οι συντονιστές, οι καταχωρητές και οι μόνιμοι της ΠΔΣ των σχολικών ετών 2008-10.

• όσοι ωρομίσθιοι δίδαξαν στην ΠΔΣ το 2009-2010.

• αμοιβές πάσης φύσεως (οδοιπορικά για εκτέλεση υπηρεσίας ως επιτηρητή ή βαθμολογητή στις πανελλαδικές εξετάσεις, μετακινήσεις, σχολικές εκδρομές, μετακινήσεις για συμμετοχή σε επιμορφώσεις κ.α.).

• οι συνάδελφοι που έχουν διατεθεί για συμπλήρωση ωραρίου. Συγκεκριμένα, σε πολλές περιοχές δεν πληρώνονται τα οδοιπορικά, με την αιτιολογία ότι η σχετική νομοθεσία προβλέπει μετακίνηση μεταξύ πόλεων ή κωμοπόλεων και δεν περιλαμβάνονται στη σχετική ρύθμιση τα χωριά. Βέβαια, δεν είναι αυτή η πρόθεση του νομοθέτη και θεωρούμε ότι αυθαίρετα ερμηνεύεται η σχετική διάταξη στα εντελλόμενα ορισμένων περιοχών. Επιπλέον, με τη διοικητική μεταρρύθμιση του «Καποδίστρια» δεν υπάρχουν πλέον χωριά, αλλά δημοτικά διαμερίσματα.

• οι αμοιβές των επιμορφωτών και οι αποζημιώσεις των επιμορφωμένων για την περυσινή εισαγωγική επιμόρφωση στα ΠΕΚ.

  • · οι υπερωρίες για το 2010.

 

Β) ΤΟ «ΝΕΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ»

Η Κυβέρνηση επιδιώκει μέσα από τη θεσμοθέτηση ενός νέου μισθολογίου στο δημόσιο τομέα να περικόψει ακόμα περισσότερο τις αμοιβές μας και να εισάγει δυσμενή αλλαγή φιλοσοφίας και στους ήδη υπηρετούντες και τους νεοδιόριστους, όπως διαρρέεται μέσω του τύπου και δεν διαψεύδει η κυβέρνηση. Το «μισθολόγιο» θα προωθηθεί όχι για να αναβαθμίσει μισθούς και συντάξεις και να αποκαταστήσει τις αδικίες μεταξύ διαφόρων κλάδων του Δημοσίου, όπως φαίνονται από τον επισυναπτόμενο πίνακα, αλλά για την περαιτέρω αφαίρεση του εισοδήματος όλων των υπαλλήλων και τη νέα μείωση των συντάξεων, όπως και την κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, αντί τη διεύρυνσή της καις τις ομοσπονδίες. Τα επιδόματα, ανάμεσα σε αυτά και της εξωδιδακτικής απασχόλησης των εκπαιδευτικών, μπαίνουν στο στόχαστρο των περικοπών.

Η κατά 2,5 δισ. ευρώ περικοπή των πόρων για τους μισθούς και τις συντάξεις, που προβλέπεται στο μνημόνιο, αποκαλύπτει πλήρως τους στόχους της Κυβέρνησης και κανένας δεν μπορεί να τρέφει αυταπάτες για το περιεχόμενο του «νέου μισθολογίου».

 

5ο: ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

α) Οι εργασιακές σχέσεις στο Δημόσιο και ειδικότερα στην Εκπαίδευση δοκιμάζονται σκληρά. Στις θέσεις των πάνω από 7.500 καθηγητών/-τριών που πρόσφατα συνταξιοδοτήθηκαν προσλήφθηκαν μόνο 1.425 μόνιμοι. Το Υπουργείο Παιδείας επιχειρεί να καλύψει τα κενά

–       με προσλήψεις αναπληρωτών και ωρομισθίων,

–       με συμπτύξεις τμημάτων: σήμερα λειτουργούν πολλά τμήματα στην περιοχή μας με πάνω από 25 μαθητές ανά τμήμα. Πάγιο αίτημα της Ομοσπονδίας μας τα τελευταία χρόνια είναι ο καθορισμός ανώτατου αριθμού μαθητών ανά τμήμα σε 25 στα Γυμνάσια και τα Λύκεια, 20 στις κατευθύνσεις και την ΤΕΕ και 10 ανά καθηγητή στα εργαστήρια

–       ακυρώνοντας  ή υποβαθμίζοντας σημαντικούς εκπαιδευτικούς θεσμούς, όπως η ΠΔΣ, τα ΣΔΕ, τα ΚΠΕ, τα ΓΡΑΣΥ, τα αθλητικά σχολεία κλπ.

–       μη δίνοντας εκπαιδευτικές άδειες, απαξιώνοντας έτσι την λογική της επιστημονικής επιμόρφωσης έστω και για λίγους. Αντί το Υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει στη θεσμοθέτηση της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, με πλήρη απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα των επιμορφούμενων εκπαιδευτικών, προχωρά στην τιμωρία των εκπαιδευτικών που με δική τους πρωτοβουλία προσπαθούν να επιμορφωθούν, για να συμβάλλουν στην αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Η κατάργηση των εκπαιδευτικών αδειών (με μοναδική εξαίρεση τις υποτροφίες του Ι.Κ.Υ.) αποτελεί απόφαση οπισθοδρόμησης.

Ζητάμε τη χορήγηση εκπαιδευτικών αδειών στους εκπαιδευτικούς που έχουν τια απαιτούμενες προϋποθέσεις. Ένας χαμηλά αμειβόμενος εκπαιδευτικός, που αδυνατεί να παρακολουθήσει τις επιστημονικές εξελίξεις, αποτελεί το εύκολο εξιλαστήριο θύμα για καταλογισμό ευθυνών σχετικά με το επίπεδο της Δημόσιας Εκπαίδευσης στη μετά Δ.Ν.Τ. εποχή.

–       μην κάνοντας αποσπάσεις εκπαιδευτικών στο εξωτερικό

–       μην κάνοντας αποσπάσεις στις Παιδαγωγικές Σχολές με αποτέλεσμα αυτές να διαμαρτύρονται και να κλείνουν.

 

β)  Διάθεση εκπαιδευτικών στην Πρωτοβάθμια

Παρατηρείται τη φετινή χρονιά το φαινόμενο της μαζικής υποχρεωτικής μετακίνησης εκπαιδευτικών διαφόρων ειδικοτήτων από τη δευτεροβάθμια στην πρωτοβάθμια, πριν καν ακόμη τακτοποιηθούν τα κενά στην δευτεροβάθμια Θεωρούμε πως αυτή η μαζική μετακίνηση, χωρίς να έχουν καλυφθεί οι λειτουργικές ανάγκες Γυμνασίων, Λυκείων, ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ είναι ανεπίτρεπτη, για λόγους εκπαιδευτικούς, δεοντολογίας και νομιμότητας. Αυτό θα οδηγήσει στην υποβάθμιση της λειτουργίας των σχολικών μονάδων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά και τη φαλκίδευση των εργασιακών μας δικαιωμάτων.

Ζητάμε να ακολουθηθεί καταρχήν η διαδικασία των εθελοντικών μετακινήσεων, να ολοκληρωθεί η διαδικασία κάλυψης όλων των κενών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μετά αν υπάρχουν κενά στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και αντίστοιχες υπεραριθμίες σε ειδικότητες της δευτεροβάθμιας, να γίνουν οι τελικές μετακινήσεις, σε κάθε περίπτωση χωρίς μεταβολή του εργασιακού καθεστώτος των εκπαιδευτικών που μετακινούνται.

Επιπλέον, με την υπ’ αριθ. Φ.361.23/01/116014/Δ1/17-9-2010 εγκύκλιο γνωστοποιήθηκε στις υπηρεσίες της Α/θμιας Εκπαίδευσης ότι το ωράριο των διατιθέμενων εκπαιδευτικών της Β/θμιας Εκπαίδευσης στην Α/θμια είναι ίδιο με αυτό που είχαν στη βαθμίδα που ανήκουν οργανικά (21 ώρες). Επιβάλλεται, όμως, η αυτονόητη αποσαφήνιση, άμεσα, ότι ισχύουν για τους διατιθέμενους εκπαιδευτικούς της Β/θμιας οι μειώσεις ωραρίων λόγω προϋπηρεσίας (Ν.3475/2006, άρθρο 21).

 

6ο: ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

α) ΠΔΣ-ΕΝΙΣΧΥΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ: Απαιτείται να ξεκινήσει άμεσα η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη στα Λύκεια και η Ενισχυτική Διδασκαλία στα Γυμνάσια και να καλυφθούν όλες οι οικονομικές υποχρεώσεις προηγούμενων χρόνων. Η κατάργησή τους πλήττει τους αδύνατους μαθητές από τα λαϊκά στρώματα σε μια συγκυρία κατά την οποία οι γονείς τους παραδίνονται στα νύχια του Δ.Ν.Τ.

β) ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΑΘΗΤΩΝ: Οι εισαγωγικές εξετάσεις καλώς ή κακώς έχουν μεγάλη βαρύτητα κάθε χρόνο για πάνω από100.000 μαθητές, έστω και αν η επαγγελματική αποκατάστασή τους βρίσκεται στα χέρια μιας πληγωμένης παραγωγής, μιας άναρχης αγοράς και ενός βαλλόμενου δημόσιου τομέα. Η εξαγγελία συμπλήρωσης του μηχανογραφικού το Μάρτιο, παρότι είχε απορριφτεί σε παλιότερη εφαρμογή του, επανέρχεται δυσμενέστερο περιβάλλον:

1) Εξαγγέλλεται  σχεδόν αιφνιδιαστικά, αγχώνει και εκνευρίζει τους μαθητές και τους γονιούς, αλλάζει τους σχεδιασμούς στην πορεία της μελέτης τους χωρίς δική τους ευθύνη. Προστίθεται στις βαλλόμενες οικογένειες ένα ακόμη απρόσμενο πρόβλημα.

2) Με τα δεδομένα της ηλεκτρονικής μηχανοργάνωσης, και δεδομένου ότι ήδη συζητείται η ανακατανομή τμημάτων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν μπορεί το Υπουργείο να «παίξει» με τις προδηλωμένες προτιμήσεις των μαθητών στις θέσεις των τμημάτων και στο επίπεδο των θεμάτων στις πανελλαδικές; Ο ισχυρισμός ότι δήθεν οι μαθητές θα δηλώσουν τμήματα που «επιθυμούν», στην πραγματικότητα οδηγεί στο αποτέλεσμα να χάσει μεγάλος αριθμός μαθητών την εισαγωγή του, αφού δεν θα έχει την εικόνα των βαθμών του.

Ζητάμε να αποσύρει η υπουργός Παιδείας την εξαγγελία για τη συμπλήρωση των μηχανογραφικών πριν τις  Πανελλήνιες Εξετάσεις, σεβόμενη τους μαθητές και τις οικογένειές τους. Το «πρώτα οι μαθητές» δεν ταιριάζει σ’ αυτήν την περίπτωση;

γ) ΒΙΒΛΙΑ: Απαιτείται να δοθούν όλα τα βιβλία στους μαθητές, αφού ένα 25% περίπου από αυτά δεν έχει παραδοθεί ακόμα στους μαθητές των Γυμνασίων, των ΓΕΛ και των ΕΠΑΛ. Για πιο «νέο σχολείο» μπορούμε να μιλάμε, όταν οι μαθητές μας δεν έχουν ακόμα τα αυτονόητα για την εκπαίδευσή τους εργαλεία;

δ)   Το εκπαιδευτικό μας σύστημα κουράζει και εξουθενώνει μαθησιακά τους μαθητές και οικονομικά τους γονείς. Η υπερβολική και δύσκολη ύλη, οι συνεχείς εξετάσεις και η υποχώρηση της ενιαίας γνώσης οδηγούν στην απαξίωση της Παιδείας μας. Οι σχεδιαζόμενες αλλαγές στο τρόπο πρόσβασης στα Πανεπιστήμια και ΑΤΕΙ με παραπάνω περιφερειακές ή/και πανελλαδικές εξετάσεις ακόμα και στο πρώτο έτος σπουδών, αυξάνουν δραματικά τους κοινωνικούς φραγμούς.

 

Για το ΔΣ

Ο  Πρόεδρος                                                                           Ο  Γραμματέας

Σπίνος Αθανάσιος                                                                     Σιάχος Χρήστος